شاهکار درخشان دومینیک بنیشتی به نام «پسرعمو ژول»، قصیده‌ای در ستایش فرانسه روستایی و لذت‌های ساده زندگی است که کارهای روزمره و آیین‌های ژول، یک آهنگر، را به تصویر می‌کشد که همراه با همسرش فلیس در مزرعه‌ای کوچک در حومه فرانسه زندگی می‌کند.